Το Μνημονιο παραβιαζει τα Ανθρωπινα Δικαιωματα

Μία από τις αναπάντητες απορίες μου είναι, γιατί μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει από την Αριστερά, ή γιατί δεν το έχουν αναδείξει αν τυχόν έχει υπάρξει ήδη, προσφυγή για την δικαστική ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων και των απαράδεκτων ρυθμίσεων που μας έχουν οδηγήσει στο επίπεδο της ανέχειας και των αδιεξόδων που βρισκόμαστε σήμερα;

Εφόσον με κάθε τρόπο η πολιτική της Αριστεράς αντιπολιτεύεται την μνημονιακή λογική, γιατί δεν εκμεταλλεύτηκαν τη γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΕΔΑ) που άνοιξε τον δρόμο για τη δικαστική προσφυγή ανατροπής των απαράδεκτων ρυθμίσεων στο ασφαλιστικό και τα εργασιακά δικαιώματα, ήδη από τον Ιούνιο του 2010;

Μια τέτοια δικαστική απόφαση διεθνούς δικαστηρίου θα μπορούσε κάλλιστα να είχε διεκδικηθεί στον άξονα του σκεπτικού της καταδικαστικής για την Ελλάδα απόφασης από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και να μας άνοιγε εναλλακτικώς το δρόμο των διαπραγμετεύσεων στις σχέσεις μας με τους εταίρους και την τρόικα σε άλλη βάση, περιθώρια και προοπτική, που άπτεται του διεθνούς δικαίου και των διεθνών διακρατικών συμβάσεων που έχουμε ως χώρα υπογράψει για το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υπερισχύουν έναντι κάθε άλλου νόμου, δίνοντάς μας πλεονέκτημα σε διπλωματικό επίπεδο στην διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας στον κοινωνικό αυτό αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων.

Αντ’ αυτού όμως, είδαμε να γίνεται δικαστική προσφυγή τότε στο ΣτΕ, όχι βέβαια στα πλαίσια της αποφάσης της Επιτροπής αυτής, αλλά γιατί λέει δεν ψηφίστηκε το μνημόνιο από 180 βουλευτές…, με τα γνωστά σε όλους μας απαράδεκτα αυτά αποτελέσματα της απόφασης του ΣτΕ υπέρ της συνέχισης της πολιτικής της λιτότητας και των μνημονίων με τη δικαιολογία της ανάγκης … Την ίδια αυτή στιγμή που ο σεβασμός των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων βρίσκεται στο επίκεντρο της διεθνούς ρητορικής και αμοιβαία αποδεκτής αναγνώρισης από τα κράτη μέλη ως υψηλής προτεραιότητας ζήτημα για την ανάληψη ανάλογων δράσεων για την προστασία και το σεβασμό τους, ακόμη κι αν γύρω από τα δικαιώματα αυτά αναπτύσσεται «ψευδής ρητορική».

Μια ανάλογη ψευδής ρητορική άλλωστε είναι που αναπτύσσεται και στο όνομα της Δημοκρατίας, αλλά αυτό δεν αποτελεί τροχοπέδη και ανασταλτικό παράγοντα αποτροπής μας από την διεκδίκηση αποκατάστασης της δημοκρατίας και της ορθής λειτουργίας των θεσμών και του συντάγματος. Η διεκδίκηση αυτή άλλωστε και ο αγώνας για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου είναι που συνιστά τον πυρήνα της μάχης που δίνεται στη φάση αυτή για την ΕΡΤ.

Σχετικό άρθρο της καταδικαστικής για την Ελλάδα γνωμοδότησης της ΕΕΔΑ : Το Μνημόνιο παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s