Οι μπύρες κερασμένες από εμένα…


Πριν από λίγο καιρό είχα συμμετάσχει σε μια εκπομπή του Χαρδαβέλα. Θέμα οι Μασόνοι και τα μυστικά τους. Η άποψή μου ήταν ότι στην εποχή μας δεν υπάρχει πια τίποτα κρυφό και όλα είναι δημοσιευμένα σε βιβλία και στο διαδίκτυο. Αρκεί να ψάξεις και θα τα βρεις.  

Και δεν μιλούσα βέβαια για τα υποτιθέμενα «μυστικά» που επινοούν εχθροί και «οπαδοί- φίλοι» στην ανάγκη τους να δείχνουν ότι έχουν ισχυρό αντίπαλο και να δικαιολογούν την ύπαρξη τους. Αν όλα λοιπόν είναι έτσι, τότε ποιό είναι το μυστικό; Έδωσα ένα κοινό παράδειγμα. Έστω ότι τρεις φίλοι πάνε να παρακολουθήσουν Αναστενάρια. Ακολουθούν όλο το τελετουργικό και καταλήγουν γύρω από τις φωτιές τυλιγμένοι από το πλήθος και τον ήχο του τυμπάνου. Ο ένας από αυτούς μπορεί να νοιώσει την εσωτερική κλήση και να περπατήσει πάνω στα κάρβουνα. Ο δεύτερος μπορεί να κυριευθεί από συναισθηματική έκρηξη και να λυθεί σε δάκρυα και ο τρίτος μπορεί να αναρωτιέται «πότε θα τελειώσει όλο αυτό για να πιούμε καμιά μπύρα και να έρθουμε στα ίσα μας».

beerΠαρακολουθούν την ίδια τελετουργία και οι ιεροπραξίες, τα σύμβολα και η ατμόσφαιρα είναι φανερά και κοινά σε όλους. Γιατί αντιδρούν διαφορετικά; Μήπως γιατί ο καθένας αποκωδικοποιεί και αντιλαμβάνεται αυτό το οποίο είναι έτοιμος εκείνη τη δεδομένη στιγμή να δεχτεί; Οτιδήποτε άλλο δεν αντιλαμβάνεται καν ότι υπάρχει και είναι έτοιμος να το υποστηρίξει με όλη τη δύναμη της ψυχής του.

Έτσι φτάνουμε στον αρχαίο μύθο που λέει ότι αν θέλεις να κρύψεις καλά μια αλήθεια για να διασωθεί στο μακρινό μέλλον δημοσιοποίησε την. Παλιά το έκαναν μέσα από παραμύθια και αφηγήσεις. Σήμερα μπορεί να γίνεται και μέσα από το διαδίκτυο. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τίποτα. Κανείς δεν μπορεί να αντιληφθεί τίποτα, κανείς δεν μπορεί καν να «δει» ανάμεσα σε λέξεις και εικόνες αυτό το οποίο δεν είναι έτοιμος να κατανοήσει.

Ένα μυστικό λοιπόν για τον 21 αιώνα είναι ότι δεν υπάρχει μυστικό. Ένα δεύτερο μυστικό είναι ότι η αντίληψη είναι θέμα καθαρά προσωπικό. Κατακτάται και βιώνεται αλλά δεν χαρίζεται ούτε προσφέρεται έναντι οποιουδήποτε αντιτίμου. Θέλει εργασία πάνω στον Εαυτό, μακρά, επίπονη και συστηματική. Είναι εύκολο να γίνει αυτό; Όχι. Είναι εύκολο να παρασυρθείς και να παρεκκλίνεις; Πανεύκολο και συμβαίνει συνέχεια. Υπάρχει τουλάχιστον κάποιο βοήθημα; Νομίζω ναι. Το λένε συνειδητότητα.

Ο Γκουρτζίεφ κάποτε συμβούλευε τους νέους μαθητές του να «θυμούνται τον εαυτό τους». Περιφερόμαστε στην καθημερινότητά μας σαν υπνωτισμένοι πράττοντας και λέγοντας τα ίδια και τα ίδια  προβλέψιμα  και ίσως ευχάριστα ίδια και ασφαλή. Γύρω μας υπάρχει ένας κόσμος ανθρώπων και περιστατικών που ούτε καν αντιλαμβανόμαστε ούτε υφίστανται παράλληλα με την «αυτού εγκλωβισμένη εξοχότητα» μας .

Ποιος μπορεί να περιγράψει τι συνέβαινε ακριβώς δίπλα του λεπτό προς λεπτό σήμερα το πρωί καθώς βάδιζε προς τη δουλειά του;  Κανείς, γιατί όλοι βαδίζουμε αυτόματα βυθισμένοι στις σκέψεις, τα όνειρα, τις επιθυμίες και τις σκοτούρες μας. Δεν μπορούμε λοιπόν να παρατηρήσουμε καμία κρυμμένη αλήθεια εκτός αν πέσει στο κεφάλι μας. Και τότε ίσως η πρώτη μας αντίδραση θα είναι να την σκυλοβρίσουμε γιατί μας διάλυσε τα συννεφάκια της ρουτίνας μας.

Εκτός αν την αποδεχτούμε πανηγυρίζοντας που «είδαμε» ξαφνικά αυτό που κανείς άλλος δεν βλέπει. Πως όμως ξεχωρίζουμε το αληθινό από το κάλπικο αφού θεωρήσαμε a priori ότι υπνοβατούμε και δεν παρατηρούμε. Πως δεν θα παρασυρθούμε;

Δεν ξέρω και βέβαια δεν έχω κάτι να απαντήσω.

Επομένως αν γυρίσουμε στο παράδειγμα των τριών φίλων που περιέγραψα ο πρώτος μπορεί να κατέληξε με μερικά εγκαύματα, ο δεύτερος έχει ανάγκη από ψυχίατρο για να βάλει σε τάξη τα σώψυχα του και ο τρίτος, ο πλέον ρεαλιστής είχε την ενδεδειγμένη πρόταση, γνωστή από την εποχή του Οβελίξ. Ένα τσιμπούσι και μερικές παγωμένες μπύρες βάζουν πάντα τα πράγματα σε τάξη.

Σε όσους επιμένουν να έχουν απορίες και δυσκολία επιλογής να θυμίσω το γνωστό από το μεσαίωνα «ξυράφι του Όκαμ».

Όταν δύο θεωρίες φαίνονται εξ ίσου σωστές, πάντα επιλέγουμε την απλούστερη.

Αν λοιπόν έχουμε την οποιαδήποτε αμφιβολία για την «αποκάλυψη» που κάποιος σερβίρει στα εκστασιασμένα από την αγωνία της αναζήτησης μάτια μας ας σκεφτούμε μήπως είναι καλύτερα να αρνηθούμε και να κατευθυνθούμε προς το πλησιέστερο τσιμπούσι με την παλιά, δοκιμασμένη και ασφαλή  παρέα μας.

Οι μπύρες κερασμένες από εμένα…

 

Αναδημοσίευση από Ιορδάνης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s