Αυτο ειναι το μυστικο ολο κι ολο

Χρειάζεται να ξαναεπιστρέφεις μέσα σου στην ενθύμιση της ευγνωμοσύνης, της εμπιστοσύνης, της ευσπλαχνίας, της ευδαιμονίας και της πληρότητας που σου προσφέρει το κάθε τι ακόμη και μικρό, καθημερινό δεδομένο αγαθό.

Όπως το νερό που πίνεις. Η μπουκιά που τρως. Με τη συνείδηση ότι καταναλώνεις όλα αυτά τα άτομα και τα μόρια της τροφής που τρως, με την υπόσχεση και την ευθύνη για την αναγέννηση τους μέσα από εσένα, σε ένα υψηλότερο συνειδησιακά επίπεδο ενότητος. Φέρε στο νου σου την εικόνα του Ουροβόρου Όφι, του άρρητου αριθμού, της Άρτεμις, της έννοιας της ενότητας και της συνέχειας.

Αγαθό είναι η όραση που έχεις, να βλέπεις αυτές τις γραμμές. Και να μπορείς να τις διαβάζεις. Και να τις καταλαβαίνεις. Αγαθό είναι η αναπνοή σου. Η τροφή σου. Το βάρος του σώματός σου το ίδιο. Πώς θα νιώσεις ευσπλαχνία μέσα σου αν δεν νιώσεις τη βαρύτητα μέσα σου να κρατάει στη θέση τους τα σπλάχνα σου; Πώς θα νιώσεις ευγνωμοσύνη αν δεν το κάνεις αυτό πράξη; Συνειδητά και σε χρόνο ενεστώτα.

Σημασία δεν έχει τόσο το πόσο σου κοστίζει κάτι να γίνει, όσο το αν αξίζει να γίνει. Σημασία έχει ποιόν λύκο θα ταϊσεις μέσα σου, τον λευκό ή τον μαύρο, γιατί αυτός που ταϊζεις αυτός είναι που στο τέλος θα νικήσει.

Πώς θα νιώσεις ευδαιμονία αν δεν θυμηθείς να επιστρέψεις μέσα σου με το βλέμμα της προσοχής σου και συνειδητά με την αναπνοή σου να εκπνεύσεις τις εντάσεις σου αφήνοντας τη βαρύτητα να τις διαπεράσει; Πώς θα νιώσεις εμπιστοσύνη να αφεθείς σε αυτό, αν η κοσμοθεωρία σου αντιλαμβάνεται έναν όχι καλοκάγαθο χαρακτήρα του Σύμπαντος και της φύσεως της Δημιουργίας. Πώς θα χαλάρωνες αν ήσουν ένα μωρό σε μια αγκαλιά που σε τρομάζει και σε φοβίζει;

Και πώς θα γίνει εφικτό να εννοήσεις την μέθεξη σου με την αγκαλιά του Σύμπαντος, αν απέναντι σε αυτό τον καλοκάγαθο χαρακτήρα του, που αιώνια αυτόν εκδηλώνει και από ένα ωάριο κι ένα σπερματοζωάριο πλάθονται όντα με συνείδηση του εαυτού τους, εσύ επιμένεις να υπολογίζεις με τη σκέψη σου και μια ανταγωνιστική του δύναμη που το μάχεται;

Τι άλλη μπορεί να είναι η δύναμη αυτή πέρα από την ίδια σου την σκέψη της αμφιβολίας και την έλλειψη εμπιστοσύνης που θα σε κάνει να αφεθείς στην αγκαλιά του; Είναι ένα όλα μέσα σε αυτό το Σύμπαν, ή δεν είναι; Πώς γίνεται να υπάρχει μόνο το Φως και εσύ να δίνεις υπόσταση στο σκοτάδι; Πώς γίνεται να βλέπεις το σκοτάδι σαν κάτι που έρχεται, κι όχι σαν Φως που απέρχεται; 

«Εν το παν και δι΄ αυτού το παν και εις αυτό το παν».

«Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τω Θεώ και Θεός είναι ο Λόγος»

Ο Γκάντι έλεγε γίνε η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο γύρω σου να υλοποιείται. Όταν οραματίζεσαι κάτι  του δίνεις τη δύναμη να υλοποιηθεί. Γι’ αυτό πρόσεχε τι σκέφτεσε και τι μονολογείς μέσα σου. Σημασία έχει το τι εκπέμπουν οι μικρές καθημερινές πράξεις που κάνουμε. Όχι αν είναι μεγάλες ή μικρές. Αν προσευχηθείς ΓΙΑ βροχή, δεν θα βρέξει. Το Σύμπαν θα σου επιβεβαιώσει την ανομβρία που νιώθεις μέσα σου γιατί αυτή είναι η γλώσσα που καταλαβαίνει. Τη γλώσσα αυτού που νιώθεις ήδη. Όχι τα παρακάλια σου για βροχή. Δεν έχει αυτιά να σε ακούσει, έχει όμως Καρδιά για να ακούει. Αν θέλεις να βρέξει θα πρέπει να θυμηθείς το πώς είναι το να βρέχει, ώστε να βρέξει. Να θυμηθείς τον εαυτό σου σε βροχή. Να ξαναθυμηθείς τη μυρωδιά του βρεχμένου χώματος. Την υγρασία. Να ξυπνήσεις την μνήμη της μέσα σου και να εκπέμψεις αυτό σου το συναίσθημα για τη βροχή σαν να την είχες ήδη. Να γίνεις αυτή η νότα, αυτή η δόνηση που αβίαστα την εκπέμπεις όταν βρίσκεσαι υπό βροχή. Να θυμηθείς το νερό κι όχι να κλαις γαι την ξηρασία. Να νιώσεις βρεγμένος, να νιώσεις μούσκεμα παρόλη την ξηρασία γύρω σου που μπορεί να επικρατεί.

Αυτό είναι το μυστικό όλο κι όλο. Να επιλέγεις σταθερά και προαποφασισμένα το να συντονίζεσαι ηθελημένα με αυτό που επιθυμείς να έρθει στη ζωή σου, σαν να το έχεις ήδη στην κατοχή σου, μέσα από τον οραματισμό σου και την σταθερή σου εμπιστοσύνη στον καλοκάγαθο χαρακτήρα της φύσης του Σύμπαντος. Κι αν τυχαίνει και ο κυτταρικός σου προγραμματισμός είναι αντίθετος εκείνη τη στιγμή, να μάθεις και να μπορείς να είσαι σε θέση να τον αντιπρογραμματίζεις συνειδητά. Να μιλάς με τα κύτταρα και τους μύς σου μέσα από την εστίαση της Προσοχής σου, τη βοήθεια της Αναπνοής σου και τη Βαρύτητα ως φορέα της δράσης σου, ώστε κάθε φορά μπορείς να γίνσαι νιώθοντας ήδη σωματικά την αλλαγή που θέλεις να επικρατήσει στη ζωή σου. Είναι ζόρικο. Δεν είναι παίξε γέλασε. Ούτε όμως και η καθημερινότητα είναι. Ούτε όμως και η τραγικότητα και η φρίκη της κατάστασης όντας απομακρυσμένος από το Φως που θέλεις να ζεσταίνει τη Ψυχή σου.

Σημασία δεν έχει τόσο το πόσο σου κοστίζει κάτι να γίνει, όσο το αν αξίζει να γίνει. Σημασία έχει ποιόν λύκο θα ταϊσεις μέσα σου, τον λευκό ή τον μαύρο, γιατί αυτός που ταϊζεις αυτός είναι που στο τέλος θα νικήσει.

Ευδαίμων

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s